ရေးသားသူ – Han Yin, Manager; Verena Hölzl ၏ ရေးသားချက်ကို အခြေခံသည် – The New York Times, ၂၀၂၆ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၂၀
၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင် မြန်မာစစ်တပ်က အာဏာသိမ်းလိုက်သောအခါ ကုလသမဂ္ဂဆိုင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီး ဦးကျော်မိုးထွန်းသည် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များအတွက် အလုပ်မလုပ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ငါးနှစ်ကျော်ကြာသည့်တိုင် ၎င်းသည် ကုလသမဂ္ဂရှိ ရာထူးနှင့် မန်ဟက်တန်ရှိ အထပ်ငါးထပ် မြို့ပြအိမ်ဖြစ်သော မြန်မာအမြဲတမ်းကိုယ်စားလှယ်ရုံး၏ သော့များကို ဆက်လက်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။
အဆောက်အအုံသည် နှစ်ပိုင်းကွဲနေသည်။ ၎င်းနှင့် ထောက်ခံသူများက အောက်ဆုံးသုံးထပ်ကို အသုံးပြုပြီး စစ်တပ်ကျောထောက်နောက်ခံပြု အရာရှိများက အပေါ်နှစ်ထပ်ကို အသုံးပြုကြသည်။ တစ်ဖက်က သော့ပြောင်းလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မည်သည့်ဘက်မှ အဆောက်အအုံကို လူမရှိဘဲ မထားခဲ့ပါ။
ဤတိုက်ပွဲသည် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပတ်စပို့ကို ပယ်ဖျက်ခံရပြီး ရုံး၏ ငွေကြေးလည်း ကုန်ခန်းလာကာ လစာလည်း မယူတော့ပါ။ မိသားစုလည်း ဆုံးရှုံးမှုများ ခံစားခဲ့ရသည်။ မြန်မာအသိုင်းအဝိုင်းမှ စေတနာ့ဝန်ထမ်းများက ရန်ပုံငွေစုဆောင်းပေးခြင်းနှင့် ညဘက်တွင် ရုံးကို စောင့်ကြပ်ပေးခြင်းတို့ဖြင့် ကူညီကြသည်။
၎င်း၏ ဇာတ်လမ်းသည် ရိုးရှင်းသည်မဟုတ်ပါ။ ယခင်က စစ်တပ်၏ ရိုဟင်ဂျာများအပေါ် ပြုမူဆက်ဆံမှုကို ကာကွယ်ပြောဆိုခဲ့ဖူးပြီး ထိုအမှုများကို ကုလသမဂ္ဂနှင့် အမေရိကန်က လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ယခုအခါ ၎င်းက ထိုရပ်တည်ချက်မှ ခွဲထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
မြန်မာ့ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် လူ ၁၀၀,၀၀၀ ခန့် သေဆုံးပြီး လူ ၄ သန်းနီးပါး နေရပ်စွန့်ခွာခဲ့ရသည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။ ဤလူတစ်ဦး၏ ရပ်တည်ချက်သည် နိုင်ငံ့အသံကို မည်သူက ကိုယ်စားပြုမည်နည်းဟူသော ပိုမိုကြီးမားသည့် ရုန်းကန်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
အပြည့်အစုံဖတ်ရန် The New York Times: “Holding the Fort in Manhattan to Defy Coup Leaders in Myanmar”
https://www.nytimes.com/2026/09/20/world/asia/myanmar-mission-un-envoy.html


Leave a Reply